Φαίδρα του Ρακίνα
 
Η ανόητη, που είμαι; Τι έχω πει;
Πού έχω αφήσει ο πόθος μου κι ο νους να πλανηθεί;                                                                   
Τα ’χω χαμένα, οι θεοί πήραν το λογικό μου.
Οινώνη, κόκκινο η ντροπή βάφει το πρόσωπό μου.
 
Η κλασική τραγωδία του Ρακίνα Φαίδρα, αριστούργημα του γαλλικού 17ου αιώνα, που αντλεί τις πηγές της από τον Πλούταρχο και τον Βιργίλιο και εμπνέεται το θέμα της από τα έργα Ιππόλυτος του Ευριπίδη και Φαίδρα του Σενέκα, παρουσιάζεται στο θέατρο της της Μικρής Επιδαύρου, πολύ κοντά στην Τροιζήνα, όπου διαδραματίζεται η πλοκή.
«Δεν ξέρω, αλλά τη Φαίδρα νιώθω να τη στοιχειώνει το ελληνικό τοπίο», σχολιάζει ο ποιητής και μεταφραστής Στρατής Πασχάλης, που σχεδόν 30 χρόνια μετά την πρώτη εκδοχή της μετάφρασης σε ελεύθερο στίχο, επανέρχεται με μια νέα μεταφραστική εκδοχή που αποδίδει μέσα από μια γλώσσα σύγχρονη τη μορφολογία του πρωτότυπου έργου με μέτρο και ομοιοκαταληξία, όσο το δυνατόν πιο πιστά στις τονικότητες και τους ρυθμούς του.
Η νέα αυτή μετάφραση, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά, αναδεικνύει τη μουσικότητα του πρωτότυπου κειμένου και επιτρέπει μια νέα δραματουργική, σκηνοθετική και ερμηνευτική προσέγγιση του έργου με έμφαση στο διάλογο ανάμεσα στη μουσική των γλωσσών. Θραύσματα του κειμένου θα ακουστούν ηχογραφημένα στα γαλλικά από ηθοποιούς που ανήκουν στην πρωτοπορία της σύγχρονης γαλλικής σκηνής: Valerie Dreville, Matthieu Sampeur, Cedric Eeckhout, Melodie Richard, Francois Loriquet, Farida Rahouadj,Yasmine Hadj Ali.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

  • Μετάφραση: Στρατής Πασχάλης
  • Σκηνοθεσία: Έφη Θεοδώρου
  • Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
  • Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
  • Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
  • Κίνηση: Γιώργος Σιώρας Δεληγιάννης
  • Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ
  • Βοηθός σκηνοθέτη: Ηλιάνα Καλαδάμη