REVIEW: Το RockWave που θα θυμόμαστε για μια ζωή

Ένα φανταστικό 2ήμερο γεμάτο από μεταλλικούς ήχους μας δίνει την πάσα να φύγουμε για διακοπές γεμάτοι και να γυρίσουμε τον Σεπτέμβριο έτοιμοι να υποδεχτούμε τις νέες συναυλιακές εμπειρίες.

Αλλά το 2ημερο αυτό του Ιούλη θα το συζητάμε με την παρέα μας και θα το σκεφτόμαστε όταν θα ξεκουραζόμαστε σε κάποια παραλία.

Τα ονόματα μεγάλα, πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε με αυτές τις μπάντες, η δύναμη τους όμως είναι τόσο μεγάλη που μεγαλώνουν ακόμα και τις νεότερες γενιές και αυτό ήταν και το υπέροχο θέαμα που αντικρύσαμε στο φετινό Rockwave.

Διαφορετικές ηλικίες, από 50αρηδες κ βαλέ και κάτι ακόμη μέχρι και παιδάκια 8 – 10 χρόνων, μαζί με τις ενδιάμεσες ηλικιακές κατηγορίες, να γίνονται όλοι ένα κάτω από την μουσική ομπρέλα των τιτάνων της μεταλλικής σκηνής ACCEPTSAXONPRIEST & MAIDEN, αλλά και των σύγχρονων ήχων των TREMONTI και VOLBEAT.

Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μην πούμε και για την προσπάθεια των δικών μας παιδιών που εμφανίστηκαν στο Terra Vibe και προσέφεραν στο κοινό τις δικές τους μουσικές δημιουργίες. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλα τα παιδιά, που παρόλο τις δύσκολες ώρες που βρέθηκαν πάνω στην σκηνή έδωσαν ενέργεια, το ζήσανε, το χαρήκανε και το έδειξαν αυτό με τις δυναμικές παρουσίες τους.

Δεν θα δώσω ιδιαίτερες αναλύσεις για αυτό που ζήσαμε φέτος στο Terra Vibe.

1η μέρα

Δεν έχω λόγια για τα γκρουπ που μου έδειξαν τον μεταλλικό δρόμο. Απλά είμαι πολύ τυχερός που μπόρεσα να είμαι εκεί και να τους δω άλλη μια φορά ζωντανά.

Μέσα στον ήλιο οι ACCEPT σεβάστηκαν την ιστορία τους σεβάστηκαν το κοινό, έδειξαν πως μια μεγάλη μπάντα δεν κοιτάει αν έχει φώτα ή όχι στην σκηνή, έπαιξαν άψογα, μας προσέφεραν όλες τις metal δημιουργίες τους, που τις ακούμε από την εφηβεία μας αλλά και πάλι θέλουμε και άλλο.

SAXON ….. όταν βγήκαν στην σκηνή και είδα το Headbanging του Biff παρασύρθηκα αυτομάτως.

Τους έχουμε δει και τους ξαναβλέπουμε και πείτε μου γιατί να μην τους ξαναδούμε ??

Ο ήχος και σε αυτό το performance υπέροχος. Οι SAXON ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της μεταλλικής σκηνής μπορούν να παίξουν σε οποιοδήποτε σημείο, οποιαδήποτε ώρα, χωρίς σκηνικά χωρίς κανένα εφέ και να σε εντυπωσιάσουν.

JUDAS PRIEST

 

Τι και αν το κιθαριστικό δίδυμο που μας ηλέκτριζε τα σωθικά δεν υπήρχε στην σκηνή.

Η δύναμη των riffs, η αψεγάδιαστη φωνή του Rob, οφείλω να ομολογήσω ότι δε το περίμενα, μας έστειλαν σε μια μεταλλική κόλαση.

Το performance του Rob ειλικρινά το αναφέρω πάλι με εντυπωσίασε, ήταν ΜΑΓΙΚΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ. Κάθε νότα, κάθε ερμηνεία, το μοναδικό στήσιμό του στην σκηνή, για άλλη μια φορά, έδειξαν ότι καλός βρίσκεται ακόμα εκεί πάνω και μπορούν οι νέες γενιές, τα παιδιά, να δουν μια από τις κορυφαίες μεταλλικές «φιγούρες» και να αντιληφθούν τι σημαίνει να έχεις φωνάρα.

Η πρώτη μέρα έκλεισε και όλες οι σκέψεις άκουγαν στο όνομα IRON MAIDEN.

2η μέρα

Από νωρίς φαινότανε ότι ο κόσμος θα ήταν κατά πολύ περισσότερος. Η μετακίνηση μέσα στον χώρο, γινόταν με δυσκολία και έπρεπε να επιλέξεις αν θα μεταφερθείς από την μια σκηνή στην άλλη διότι όσο πέρναγε η ώρα η κατάσταση γινόταν όλο και ποιο δύσκολη.

Αν και ήθελα πολύ να δω τους VOLBEAT από πιο κοντά, επέλεξα να είμαι στην πλευρά της μεγάλης σκηνής και αρκετά μπροστά.

Όσοι βρεθήκαμε στο Terra Vibe στις 20 Ιουλίου, ζήσαμε ένα από τα καλύτερα Live που έχουμε δει και θα δούμε στο μέλλον.

Είδαμε το ΤΙΤΑΝΟΜΕΓΙΣΤΟΤΕΡΑΣΤΙΟ μουσικό σχήμα, και δεν βάζω μπροστά την λέξη Metal, γιατί απλά αυτό είναι ΜΟΥΣΙΚΗ χωρίς ταμπέλες,

  • με τον καλύτερο bass player – συνθέτη ΕΠΙΚΩΝ μουσικών δημιουργιών,
  • την ΥΠΕΡΤΑΤΗ κιθαριστική τριπλέτα να μας διαλύει με τα διαπεραστικά riff και τις ΘΕΙΚΕΣ μελωδίες- τρισολίες, να μας ταξιδεύει στο υπερπέραν,
  • έναν DRUMMER γεμάτο ενέργεια να σπέρνει «κλεισμένος» πίσω από ένα set που σε άφηνε άφωνο και
  • ΤΟΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟ FRONTMAN BRUCE DICKINSON, που μας έδειξε πόσο απλό είναι να τρέχεις πάνω – κάτω και να τραγουδάς χωρίς να δίνεις σε κανένα την δυνατότητα να βρει έστω ένα μικρό λαθάκι, να κάνει μαθήματα….

να μας χαρίζει την απόλυτη ΣΥΝΑΥΛΙΑ που χαράκτηκε μέσα μας και θα την μνημονεύουμε μέχρι να πεθάνουμε. Θα την διηγούμαστε, σαν παραμύθι στους νεότερους και θα νιώθουμε αυτή την ανατριχίλα που μας διαπερνούσε σε κάθε τραγούδι.

Δεν υπάρχει λόγος να πούμε κάτι παραπάνω γιατί απλά τα λόγια δεν μπορούν να ξεπεράσουν την «στιγμή» γιατί εμένα στο τέλος μου φάνηκε ότι όλα αυτά ήταν μια στιγμή, που δεν ήθελα να τελειώσει, αλλά ένιωσα τόσο γεμάτος που έζησα αυτήν την νύχτα αφομοιώνοντας κάθε δευτερόλεπτο.

Πηγή: http://afternoiz.com